- ಡಾ|| ರಕ್ಷಾ ರಾವ್ ,ಮೈಸೂರು

ಆ ಮೋಹಕ ಸಂಜೆಯಲಿ, ಹೊಂಗೆಯ ನೆರಳಿನಲಿ

ಕುಳಿತಿರಲು ಕಂಡೆನಾ ಹಕ್ಕಿ

ವೈಭವದಿ ಗರಿಗೆದರಿ, ಭುವಿಯಿಂದ ಗಗನದೆಡೆ

ಹಾರುತಿದೆ ಸಂತಸ ಉಕ್ಕಿ ||

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಹಗುರಾಗಿ, ಮನವೆಲ್ಲಾ ಹೂವಾಗಿ

ಉಕ್ಕಿತು ಹಾರುವ ಬಯಕೆ

ಯಾವ ಮೋಹವೂ ಇರದ, ಯಾವ

ಬಂಧವೂ ಇರದ ತಾರೆಗಳ ಗೂಡಾದ ನಭಕೆ ||

ಬಳಸಿ ಎಳೆದವು ನನ್ನ ಬಂಧಗಳ ಸರಪಳಿಯು

ಏರದಂತೆ ಆ ಎತ್ತರಕೆ

ದುಃಖ ನೋವುಗಳಿರುವ ಮೋಹ ಮಮಕಾರಗಳ

ಭುವಿಯೆಂಬ ಈ ಕ್ಷಣಿಕ ಜಗಕೆ ||

ತೇಲಿ ಹೋಯಿತು ಕನಸು ಆ ಕ್ಷಿತಿಜದೆಡೆಗೆ

ಹಿಡಿದರೂ ಸಿಗದಂತೆ ಕೈಗೆ

ಒಂಟಿಯಾಗಿಸಿ ನನ್ನ, ಭುವಿಯ ಜಂಜಡದಲ್ಲಿ

ಕರಗಿಹೋಯಿತಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ||

ಆದರೂ ಹಿತವಾಗಿ ತುಡಿಯುತಿದೆ ಈ ಮನ

ಬೇಕೆನಗೆ ಬಂಧಗಳ ಕಟ್ಟು

ಸಹಕಾರ, ಸಹಬಾಳ್ವೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನವೇ

ಸುಂದರ ಜೀವನದ ಗುಟ್ಟು ||